غزل شماره 337 حافظ: چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

به گزارش کد الکترونیک، غزل شماره 337 حافظ تحت تأثیر غزل شاه نعمت الله ولی بوده و مصراع به شهر خود روم و شهریار خود باشم او را در بیت دوم غزل خود گنجانیده است. حافظ که از سفر کردن دل خوشی نداشته است؛ می گوید چرا نباید تصمیم بگیرم که به دیار خود بروم و چرا نباید خاک کوی محبوب خود شوم؟ من که غم غربت را تحمل نمی کنم پس به شهر خود می روم.

غزل شماره 337 حافظ: چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

کد الکترونیک | سرویس فرهنگ و هنر

چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم

به شهر خود روم و شهریار خود باشم

ز محرمان سراپرده وصال شوم

ز بندگان خداوندگار خود باشم

چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی

که روز واقعه پیش نگار خود باشم

ز دست بخت گران خواب و کار بی سامان

گرم بود گله ای رازدار خود باشم

همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود

دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ

وگرنه تا به ابد شرمنده خود باشم

〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

تعبیر فال حافظ شما

چرخ گردون بالا و پایین بسیار دارد. نه در روزهای بد ناامید باش و نه در روزهای خوش مغرور و خودبین. اگر امروز دچار شکست شدی، فردا با سعی و کوشش به مقصود خود می رسی. زندگی ارزش آن را ندارد که به خاطر آن، خانواده و دوستان خود را مورد آزار قرار دهی. رازدار باش و بدین گونه اعتماد اطرافیانت را جلب کن.

〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

شاهد فال:

غزل شماره 338 - من دوستدار روی خوش و موی دلکشم

〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰 〰

غزل شماره 337 حافظ با صدای علی موسوی گرمارودی

کد مولتی مدیا

دانلود

فیلم اصلی

معنی و تفسیر غزل شماره 337 حافظ

بیت اول

چرا نه در پی عزم دیار خود باشم

چرا نه خاک سر کوی یار خود باشم

چرا درصدد رفتن به شهر خود نباشم؟ چرا همچون خاک سرِ کوی یار در سر کویش جای و مکان نداشته باشم؟

✦✦✦✦

بیت دوم

غم غریبی و غربت چو بر نمی تابم

به شهر خود روم و شهریار خود باشم

وقتی نمی توانم اندوه دوری از وطن را تحمل کنم، به دیار خویش می روم و صاحب اختیار خود می شوم.

✦✦✦✦

بیت سوم

ز محرمان سراپرده وصال شوم

ز بندگان خداوندگار خود باشم

و در آنجا در ردیف رازداران حَرَم وصال یار قرار خواهم گرفت و جزو چاکران ارباب و پادشاه خویش می شوم.

✦✦✦✦

بیت چهارم

چو کار عمر نه پیداست باری آن اولی

که روز واقعه پیش نگار خود باشم

به این سبب که مدت زمان زندگی بر ما روشن نیست، باری بهتر آن است که هنگام فرا رسیدن مرگ پیش محبوب خود باشم.

✦✦✦✦

بیت پنجم

ز دست بخت گران خواب و کار بی سامان

گرم بود گله ای رازدار خود باشم

اگر گله و شکایتی از دست بخت خفته و کار بی انتها خود دارم، در دل نهاده و به کسی ابراز نمی کنم.

✦✦✦✦

بیت ششم

همیشه پیشه من عاشقی و رندی بود

دگر بکوشم و مشغول کار خود باشم

تا به حال پیوسته کار من عاشقی و لاابالی گری بوده است. از این به بعد کوشش خواهم کرد که به کار و زندگی خود مشغول و سربه راه شوم.

✦✦✦✦

بیت هفتم

بود که لطف ازل رهنمون شود حافظ

وگرنه تا به ابد شرمنده خود باشم

ای حافظ، امیدوارم که لطف و عنایت خداوندی راهگشای کار من باشد وگرنه از آنچه تا به حال کرده ام در نزد خود شرمنده و خجل خواهم بود.

منبع: شرح جلالی بر حافظ با تصرف و تلخیص.

منبع: ستاره
انتشار: 22 اسفند 1399 بروزرسانی: 22 اسفند 1399 گردآورنده: ecods.ir شناسه مطلب: 1633

به "غزل شماره 337 حافظ: چرا نه در پی عزم دیار خود باشم" امتیاز دهید

امتیاز دهید:

دیدگاه های مرتبط با "غزل شماره 337 حافظ: چرا نه در پی عزم دیار خود باشم"

* نظرتان را در مورد این مقاله با ما درمیان بگذارید